Dünyayı Fazlaca Seven Müslüman

​Ahir zaman dedikleri zamanda dünyaya gelmiş her Müslüman'ın kalbinde olan vehn duygusu... Tüm zamanların dini İslam'ın ve tüm zamanların peygamberi Hz. Muhammed (sav)'in bize yıllar önce bildirdiği toplumsal bir duygu durum hâli. Toplumsal diyorum; çünkü kelime kökeni itibarıyla kişiye atıfta bulunduğu kadar toplumu da anlatır bize.


Vehn duygusunun pratikteki karşılığı, Müslümanların iki yüz yıldır üstünden atamadığı bu ölü toprağıdır aslında. Tarih boyunca İslam / küfür dengesi zaman zaman değişmiş; güç yüzyıllara göre taraf değiştirmiştir. Fakat hiçbir zaman şimdilerde olduğu kadar ağır ve uzun süreli bir yenilgiyle karşılaşmamıştır İslam.


Bin yılın yenilmez Müslümanı, yenilgiyi boynunda bir urgan gibi taşır hâle gelmiş. Fakat son yıllarda çok daha ağır bir imtihanla karşı karşıya geldik. Vehn duygusunu içinde taşıyan Müslümanlar adeta bu duyguyla yaşamayı öğrenmiş; ondan kurtulmak, küllerinden doğmak yerine bu duyguyu kendi yararına nasıl çevireceğinin yollarını arar olmuş. İçindeki dünya sevgisinden utanç duyacağı yerde bu sevgiyi güçlendirmiş ve bunu meşru kılmak için nefsine öğütler verir hâle gelmiş.


Dünyaya daha çok bağlanmak için her türlü dünya nimetini bahane etmiş; nimeti verenin asıl âlemde hazırladığı nimetleri görmezden gelerek ebedî sonunu hazırlamış.


Duamız odur ki Müslüman bu gaflet uykusundan uyansın, içinde bulunduğu vehn duygusunu bir kenara bırakıp bu yüzyılı kendi yüzyılı yapsın.


Âmin. Velhamdülillâhi Rabbil âlemin.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Allah Kırık Kalplerde Dolaşır

Kendimi bildim bileli kulaklarımda yankılanan o cümle: Allah kırık kalplerde dolaşır. Ne zaman dilimin sivriliğine kapılacak olsam, aklıma bu cümle gelir. Kırık bir kalbin, Allah’ın çok sevdiği bir kalp olma ihtimali beni hep korkutmuştur. Bu korku elbette birden gelmedi kalbime. Çocukluğumdan beri anne yarım, teyzem her kelimemde beni uyarırdı: Aman kızım, dikkat et; kimseyi kırma… Peki neden kırık kalpler Rabbine daha yakındır? Çünkü insanı dünyanın her türlüsü üzer. Üzülen insan ise, kalbinde küskün olduğu dünyanın tek bir nimeti bile kalmadığında Rabbine yönelir. O an insanın aklında, kalbinde, dilinde Rabbinden başkası yoktur. “Yalnız O’na yönelir ve yalnız O’ndan medet umar.” Tam da Rabbimizin yüce kitabında tarif ettiği Müslüman olur o an. Rabbinden başka gidecek kapısı olmadığını bilen, o kapıya yüz süren kim geri çevrilmiştir ki? Samimi bir niyetle gelenin duası nasıl çevrilsin? İnsanın bazen parmak uçlarına kadar hissettiği hüzün ve kırgınlık, Allah’ın rahmetini tec...
Devamı

Burası Benim Coğrafyam

Dünü, bugünü, yarını hayat kadar canlı, hayat kadar gerçek. Yüzyıl olmuş yerinde sayalı; bilmem, belki iki yüzyıl olmuş “hasta adam” adını alalı. Bu coğrafya, dünyadaki tüm acılara merhem sürerken, kendi acısını saramayacak duruma ne zaman geldi sahi? Dünya burada var olmuşken, medeniyetler burada kurulmuşken, birden kim döndürdü ibreyi tersine? Yoksa yön hep doğruyu gösteriyordu da biz mi yanlış tarafa bakıyorduk? Medeniyete “tek dişli canavar” diyen Akif’in görüp de bizim göremediğimiz şey neydi? Dünyanın aydınlık yüzü ne taraftaydı? Bu soruların cevabını ancak içimize dönersek, kendi kıymetimizi bilirsek verebiliriz. İslam, iki yüzyıldır kendinden uzakta; kendi kıymetini bilmeyen Müslümanlarla aynı dünyaya hapsolmuşken, ibrenin her zaman İslam’ı gösterdiğini kayıp Müslümanlara nasıl anlatırız? Bu coğrafyanın yeni yolculuğu; kendini yeniden bulmak, yeniden sevmek. Kolay bir yol değil, hiçbir zaman da olmadı. Ama iman varsa imkân da vardır demiyor muydu büyüklerimiz? Şimdi imanla yeni...
Devamı

Yaşam Var Oldukça Var Olan Şey.

​ İnsanlık var olduğundan beri iki uca saklanmış sevinç ve keder… Yaşam var oldukça var olan ölüm… Doğarken ölenler, küllerinden doğanlar… İnsanın hayatında hep var olan bu yapboz parçaları, biri olmadan diğerinin anlamını bilemeyecek kadar birbirine bağlı aslında. Ölümün varlığını iliklerime kadar hissettiğim bir andayım yine. Yokluğun, çaresizliğin yükü bindi üstüme. Dilimde hiç dinmeyen o cümle: إِنَّا لِلَّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ… Kendini bile taşımaktan aciz olan insanın koluna girip yürümesine yardım ediyor adeta. İnsan ruhunun nankörlüğünü dizginleyen bu ayetler, isyana sürüklenen nefsin önüne bir set çekip insanı Rabbine daha da yakınlaştırıyor. Peki ölümün soğuk yüzünü en yakından gören, hisseden insan Ne yapmalı? Ne yapıyor? Önce “ne yapmalı?” sorusuyla başlayalım. Ölümün evine uğradığı, ocağını söndürdüğü o insana telkin edilen tek bir şey var: Sakın isyan etme. İsyan ne demekti? Ölüm karşısında ne söylerse isyan etmiş olurdu? Bu soruların içinde debelenen insandan ...
Devamı