Allah Kırık Kalplerde Dolaşır

Kendimi bildim bileli kulaklarımda yankılanan o cümle: Allah kırık kalplerde dolaşır.

Ne zaman dilimin sivriliğine kapılacak olsam, aklıma bu cümle gelir.

Kırık bir kalbin, Allah’ın çok sevdiği bir kalp olma ihtimali beni hep korkutmuştur. Bu korku elbette birden gelmedi kalbime. Çocukluğumdan beri anne yarım, teyzem her kelimemde beni uyarırdı:
Aman kızım, dikkat et; kimseyi kırma…

Peki neden kırık kalpler Rabbine daha yakındır?
Çünkü insanı dünyanın her türlüsü üzer. Üzülen insan ise, kalbinde küskün olduğu dünyanın tek bir nimeti bile kalmadığında Rabbine yönelir. O an insanın aklında, kalbinde, dilinde Rabbinden başkası yoktur.
“Yalnız O’na yönelir ve yalnız O’ndan medet umar.”

Tam da Rabbimizin yüce kitabında tarif ettiği Müslüman olur o an.
Rabbinden başka gidecek kapısı olmadığını bilen, o kapıya yüz süren kim geri çevrilmiştir ki?
Samimi bir niyetle gelenin duası nasıl çevrilsin?

İnsanın bazen parmak uçlarına kadar hissettiği hüzün ve kırgınlık, Allah’ın rahmetini tecelli ettirdiği bir beşerde bile bu kişiye karşı yakınlık hissi uyandırırken, Rahmetin kendisi buna nasıl sessiz kalır?

Bu sözler ışığında Müslümana düşen; incinmemek, incinse de incitmemektir.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Burası Benim Coğrafyam

Bir Duyguyu Yaşayabilme Nimeti